در دريا ريزند متغيّر نشوذ و او را مكدّر نگردانذ و از آن آب وضو ساختن و خوردن جائز باشذ ، امّا حوضك « 2 » كوچك را قطرهء شراب بىگمان كه نجس كنذ و همچنان « 3 » هرچه در بحر نمك‌لان « 4 » افتذ حكم نمك گيرذ و جواب صريخ آنست كه اگر مولانا شمس الدين مىنوشذ او را همه چيزها مباح است كه حكم دريا دارذ ؛ و اگر چون تو غرخواهرى كنذ نان جوينت « 6 » هم حرام است شعر ( رمل ) اين نباشذ ور بوذ اى مرغِ خاك * بحرِ قُلْزُم را ز مردارى چه باك نيست دُونَ القُلّتَينْ و حوض خُرد * كه تواند قطره‌ايش از راه بُرد آتش ابراهيم را نبْوذ زيان * هر كه نمروديست گو مىترس از آن « 1 » گر ولى زهرى خورذ نوشى شوذ * ور خورذ طالب سيه‌هوشى شوذ « 4 / 42 » همچنان از حضرت سلطان ولد منقولست كه روزى حضرت مولانا شمس الدين صفت زنان نيك و عفّت ايشان مىكرد ؛ فرموذ كه با اين همه حال اگر زنى را بالاى عرش جا دهند و او را از ناگاه نظرى به دنيا افتذ و در روى زمين قضيبى را برخاسته « 19 » بينذ ،

--> ( 4 / 42 ) Z 179 ب B 168 آ K 36401 ، II , H ؛ 72 ، II , T ( 2 ) حوضك ZK : حوض B ( 3 ) همچنان BK : همچنين Z ( 4 ) نمك‌لان BZ : نمكدان K ( 6 ) جوينت ZB : جوين K ( 19 ) برخاسته ZK : بر پا خاسته B ( 1 ) [ سطر 8 - 13 ] اين نباشذ . . . از آن : NM ، ج 2 ، ص 432 / 3308 - 3310 ؛ AM ، ص 178 / 27 - 28 .